Niemowlaki w wieku od 6 do 12 miesięcy uczą się mówić bazując nie tylko na zmyśle słuchu ale również obserwując ruch warg.
Taką tezę postawili i udowodnili naukowcy: David Lewkowicz i Amy Hansen-Tift z Florida Atlantic University (USA). Wyniki przeprowadzonych przez nich badań zostały opublikowane 17 stycznia 2012 w Proceedings Journal of National Academy of Sciences (PNAS).
W trakcie swoich obserwacji prowadzonych przez dwa lata stwierdzili, że w procesie nauki mowy dzieci nie tylko słuchają dźwięków wydawanych przez dorosłych, obserwują one również ruch warg. W badaniach brały udział dobrane losowo dzieci (89 dzieci) w wieku od 4 do 12 miesięcy. Metodologia była następująca: każde z nich sadzano przed ekranem, na którym emitowano obraz osoby mówiącej po angielsku. Następnie obserwowano zachowanie dzieci w szczególności ruchy gałek ocznych analizowane przez urządzanie monitorujące eye-tracking. Urządzenie dokonywało precyzyjnego wskazania na obszary oglądane przez małych uczestników eksperymentu.
Rezultat był twardym potwierdzeniem założeń naukowców. Dzieci cztero miesięczne patrzą przede wszystkim w oczy rozmówców. W okresie między 6 a 12 miesiącem swego życia (czasami i później) następuje przełom, z punktu widzenia postawionej tezy badawczej, dziecko zaczyna intensywnie obserwować usta mówiących. Oczy stają się punktem umiarkowanie obojętnym. Dopiero około 12 miesiąca życia dziecko zaczyna ponownie przyglądać się oczom.
Co jest powodem, że dziecko od 6 do 12 miesiąca, woli skoncentrować swoją uwagę na ustach dorosłych a nie ich oczach? Okazuje się, że w tym wieku napływające informacje dźwiękowe nie są dla dziecka wystarczające. Aby dowiedzieć się, jak tworzyć słowa, musi ono analizować dodatkowo wizualne dane warunkowane ruchem ust.
Po tych kilku miesiącach permanentnej obserwacji ruchów warg dorosłych, dziecko może ponownie skupić się na ich oczach. Dlaczego oczy są tak ważne? Ponieważ dziecko wchodzi w fazę interpretowania informacji "społecznych" patrzy na oczy osoby, która mówi by tak np. odgadnąć uczucia, emocje.
Wnioski płynące z badań zostały wzmocnione na poziomie kolejnego etapu eksperymentu. David Lewkowicz i Amy Hansen-Tift zauważyli, że 12 miesięczne dzieci, które obserwują na ekranie osoby mówiące do nich w innym języku niż ojczysty, zaczynają ponownie intensywnie obserwować usta dorosłych. Dlaczego? Dźwięki, które były dla nich bliskie, są raptem niezrozumiałe, znowu muszą się posiłkować w ich interpretacji skupiając uwagę na ruchu ust.
To jest kolejne potwierdzenie istotności informacji wizualnych w procesie uczenia mowy. W tym miejscu trzeba dodać, że pierwsze takie odkrycie zostało dokonane przez naukowców University of British Columbia (Vancouver, Kanada) dopiero w 2007 r.
