W świecie przyrody sieci muszą radzić sobie z różnymi stresorami: podmuchami wiatru poruszającymi całą sieć, spadającymi gałązkami drzew, większymi insektami. Naukowcy z MIT oraz Nicola Pugno z Politechniki w Turynie zadali sobie pytanie- jakim sposobem sieci pozostają w całości, mimo wpływu tylu różnych stresorów?
Kiedy pająki tkają swoją sieć, używają dwóch różnych rodzajów jedwabiu. Nie lepiący się jedwab wykorzystują do budowy „rusztowania sieci”, rozchodzącego się promieniście od środka. Natomiast lepki i rozciągliwy jedwab wykorzystany jest do budowy nitek okalających, służących schwytaniu ofiary. Dwa różne rodzaje jedwabiu mają różne przeznaczenie, strukturę i cechy, dlatego inaczej reagują na nacisk.
Badacze odkryli, że molekularna struktura jedwabiu zmienia się w zależności od nacisku. W przypadku lekkiego nacisku struktura sieci mięknie i rozciąga się, jednak przy dużym nacisku, szczególnie skoncentrowanym w jednym miejscu, niektóre nitki pękają tak, by całość sieci została nienaruszona. To ważna cecha, gdyby pająk miał odbudowywać całą sieć przy najmniejszym pęknięciu, zabrakłoby mu na to energii.
