Studenci z MIT by poznać tajemnicę starości i "uroki" z nią związane stworzyli kombinezon symulujący syndromy wieku podeszłego. Odpowiednio usztywniony kombinezon z dodatkami stanowił symulator problemów motorycznych na jakie są narażeni ludzie w wieku starczym. Ten pozorowany model starzenia miał pokazać z jakimi kłopotami i bolączkami ścierają się osoby starsze na co dzień. Kombinezon zaprojektowany był z usztywnionego materiału, który miał wiernie oddawać sztywność stawów zawężający zakres ruchu. Dodatkami był kask i kołnierz utrudniające schylanie się do przodu. Efekt blokowania stawów, mięśni wzmocniony był specjalnymi szelkami, którymi spięte były nadgarstki oraz nogi, co utrudniała wykonywanie czynności. Żółte okulary rozmywały obraz komplikując odczytanie drobnego druku. Kombinezon AGNES (Age Gain Now Empathy System) powstał w AgeLab MIT-u.
Kilku studentów, ochotników ubranych w ten niecodzienny strój, udało się do sklepu spożywczego by poznać złożoność dnia powszedniego ludzi starych.
"To nie tylko zabawa, to też i pewna forma wskazówek dla projektantów dbających o ergonomiczność i łatwość poruszania się osób w wieku sędziwym" mówią pomysłodawcy i uczestnicy eksperymentu.
A ja na zakończenie zacytuję piosenkę autorstwa Dwóch Starszych Panów - „wesoły jest żywot staruszka”. Ale czy aby na pewno? Można to zweryfikować a choćby na filmie stanowiącym prezentację projektu.
