Wymienieni to tylko niewielka część dużej grupy uczonych, których prace przyczyniły się do ugruntowania neuronowej teorii układu nerwowego oraz do zbudowania zrębów teorii wyższych czynności nerwowych.
Iwan Piotrowicz Pawłow stworzył podstawwy teorii odruchów oraz wyższych czynności nerwowych. Podał także ogólną koncepcję funkcjonowania mózgu.
Camillo Golgi oraz Santiago Ramón y Cajal stworzyli neuronową koncepcję budowy układu nerwowego (nagroda Nobla 1906 r.).
Charles Scott Sherrington i Edgar Douglas Adrian opracowali modele funkcji neuronów oraz czynności kory mózgowej (nagroda Nobla 1932 r.).
Jerzy Konorski sformułował włassną koncepcję procesów pamięciowych i działania mózgu, która miała stanowić pomost pomiędzy odmiennymi podejściami Pawłowa i Sherringtona.
Donald Hebb sformułował koncepcję leżącą u podstaw procesów zapamiętywania i uczenia. Były one bliskie podejściu Konorskiego. Prace Hebba wywarły wpływ na dziedzinę znaną jako sztuczne sieci neuronowe.
