Począwszy od prostych narzędzi typu motyka skończywszy na nowoczesnych technologiach jak np. GPS stosowany w traktorach w celu zaplanowania trasy przejazdu taki jest obraz współczesnego rolnictwa. Kolejnym jego rozwinięciem jest pomysł adaptowania do podstawowych prac zautomatyzowanych maszyn, najlepiej autonomicznych z zainicjowanymi mechanizmami tak np. samouczenia i wzajemnej komunikacji. Taką funkcjonalność gwarantują roboty. Nie jest to kontynuacja katastroficznej wizji rodem z filmów s-f „terminator czy „ja robot” to proza życia współczesnego świata i ułatwianie pracy w różnych obszarach.
Nuta na czwartek - Jamie Woon - Lady Luck
Przykładem realizacji takiej koncepcji jest robot Prosper, który jest aktualnie w fazie prototypowej. Pomysłodawcą i twórcą projektu jest David Dourth – entomolog z zawodu, z zamiłowania konstruktor robotów. Stworzył on niewielką flotę robotów poruszających się na sześciu nogach pracujących zespołowo na roli sadząc rośliny. Formuła ich działania bazuje na założeniach teorii gier i algorytmach rojowych. Metody te skutecznie stosowane są w procesach pracy zespołowej robotów i warunkują ich inteligencję zbiorową. Roboty komunikują się z sobą w podczerwieni informując o miejscach zrealizowanego siewu i ewentualnej potrzebie wsparcia.
Wynikiem finalnym takiej koncepcji zintegrowanego systemu mechanicznych rolników jest optymalizacja rozsiewu nasion. Efektowność ta objawia się możliwością samo decydowania przez roboty o miejscach siewu na podstawie identyfikacji rodzaju gleby, zapamiętywaniu gdzie i co było zasadzone.
Czy przestaniemy się bać - mózg pod kontrolą
Robot Prospero jest w pełni konfigurowalny a jego funkcjonalność charakteryzuje prostota. Zamiast złożonych systemów lokalizacji stosowane są proste techniki komunikacji w celu ustalania gdzie zostały zasiane rośliny. Miejsca gdzie posadzone zostały nasiona zostają zamarkowane przez roboty. Inne roboty rejestrują te zmiany zapamiętując układ siewu.
„Prospero to dopiero początek rewolucji” - mówi Dourhout. Planuje on skonstruować robota, który samodzielnie będzie umiał utrzymać zbiory przez cały rok i, co ważniejsze, w sposób możliwie najbardziej efektywny.
Rolnictwo od zarania dziejów towarzyszyło człowiekowi. Człowiek natomiast dokonywał wszelkich starań by pracę na roli sobie ułatwić.
Począwszy od prostych narzędzi typu motyka skończywszy na nowoczesnych technologiach jak np. GPS stosowany w traktorach w celu zaplanowania trasy przejazdu taki jest obraz współczesnego rolnictwo. Kolejnym jego rozwinięciem jest pomysł adaptowania do podstawowych prac zautomatyzowanych maszyn, najlepiej autonomicznych z zainicjowanymi mechanizmami tak np. samouczenia i wzajemnej komunikacji. Taką funkcjonalność gwarantują już można powiedzieć wszechobecne roboty.
Nie jest to kontynuacja katastroficznej rodem z filmów s-f „terminator czy „ja robot” to proza życia współczesnego świata.
Przykładem realizacji takiej koncepcji jest robot Prosper, który jest aktualnie w fazie prototypowej. Pomysłodawcą i twórcą projektu jest David Dourth – entomolog z zawodu, z zamiłowania konstruktor robotów. Stworzył on niewielką flotę robotów poruszających się na sześciu nogach pracujących zespołowo na roli sadząc rośliny. Formuła ich działania bazuje na założeniach teorii gier i algorytmach rojowych. Metody te skutecznie stosowane są w procesach pracy zespołowej robotów i warunkują ich inteligencję zbiorową. Roboty wzajemnie komunikują się z sobą w podczerwieni informując wzajemnie o miejscach zrealizowanego siewu i ewentualnej potrzebie wsparcia.
Wynikiem finalnym takiej koncepcji zintegrowanego systemu mechanicznych rolników jest optymalizacja rozsiewu nasion. Efektowność ta objawia się mozliwością samo decydowania przez roboty o miejscach siewu na podstawie identyfikacji rodzaju gleby, zapamiętywaniu gdzie i co było zasadzone.
Robot Prospero jest w pełni konfigurowalny a jego funkcjonalność charakteryzuje prostota. Zamiast złożonych systemów lokalizacji stosowane są proste techniki komunikacji w celu ustalania gdzie zostały zasiane rośliny. Miejsca gdzie posadzone zostały nasiona zostają zamarkowane przez roboty. Inne roboty rejestrują te zmiany zapamiętując układ siewu.
„Prospero to dopiero początek rewolucji” - mówi Dourhout. Planuje on skonstruować robota, który samodzielnie będzie umiał utrzymać zbiory przez cały rok samodzielnie i, co ważniejsze, w sposób możliwie najbardziej efektywny.
