Identyfikacja tych niesłyszalnych dla ludzkiego ucha dźwięków stała się możliwa dzięki opracowaniu projektu najmniejszego ucha.
Zainspirowany tymi przesłankami, Jochen Feldmann i jego koledzy z Uniwersytetu Ludwiga Maximiliana w Monachium opracowali nano -ucho, technologię, która jest że jest w stanie zidentyfikować mikro drgania. Nano ucho Feldmanna można porównać do „optycznych szczypiec”: techniki wykorzystującej promienie lasera w celu „uchwycenia” obiektu, powszechnie używanej do manipulowania mikroskopijnymi obiektami oraz celu wykonywania pomiaru w mikro i nano skali. Rozwiązanie to stało standardowym narzędziem w biologii molekularnej i nanotechnologii, pomagając naukowcom wstrzyknąć DNA do komórek, a nawet ingerować w ich wnętrzu.
Nano –ucho może wykryć dźwięk miliony razy słabsze niż próg dla ludzkiego słuchu.
Badacze sugerują, że projekt otwiera zupełnie nowe pole "akustycznego mikroskopu", w którym mikroskopijne organizmy będą badane za pomocą emitowanych przez nich dźwięków.
Przeprowadzane badania przez grupę naukowców pod kierunkiem Feldmann bazowały na „uchwyceniu” promieniami lasera cząstki złota o średnicy 60 nanometrów, która zanurzona była w wodzie. Następnie zespół Feldmann monitorował i analizował ruchu tej cząstki w odpowiedzi na akustyczne wibracje wywołane ogrzewaniem innych nanocząstek złota znajdujących się pobliżu.
Podczas badań zaobserwowano nie tylko bezprecedensową wrażliwość nano-ucha wyrażającą się wyłapywaniu mikro dźwięków ale również unikatową możliwość obliczenia kierunku ich propagacji.
Właściwości opracowanego mano ucha można efektywnie wykorzystywać do „podsłuchiwania” komórek lub mikroorganizmów takich jak bakterie i wirusy, wszystkie one bowiem emitują bardzo słabe drgania akustyczne.
Oddershede Lene biofizyk z Optical Laboratory Tweezer w Niels Bohr Institute w Kopenhadze jest pod dużym wrażeniem odkrycia i sugeruje, że niniejsze opracowanie badawcze będzie inspirować innych, w zakresie poszukiwania fal dźwiękowych przy badaniu mikroorganizmów.
