Niewiele ludzi wie jednak o tym fakcie i randze tego wynalazku. Mick Grierson wykładowca na Goldsmiths University w Londynie, ma nadzieję zmienić taki stan rzeczy. Spędził on ostatnie kilka lat na mozolnym poszukiwaniu zaginionego instrumentu. Własnym sumptem przewiózł syntezator do Wielkiej Brytanii.
Materiał wideo nakręcony przez dokumentalistę Nick'a Street pokazuję historię transportu. Ukazano w nim również zawiłość niniejszego rozwiązania muzycznego i stopień złożoności działania.
Oryginalną maszynę można zobaczyć w Muzeum Nauki w Londynie aż do grudnia 2012 r., jako część wystawy narodzin muzyki elektronicznej. Greirson na bazie materiałów archiwalnych oraz konsultacji eksperckich zamierza stworzyć funkcjonującą replikę maszyny.
Ten instrument muzyczny był napędzany silnikiem elektrycznym. Przewijał on osiem ułożonych równolegle taśm filmowych o szerokości 35mm, na których kodowana była muzyka w postaci linii, kropek, i przeróżnych kształtów. Tak zakodowaną ścieżkę dźwiękową odczytywały głowice dokonując translacji na impulsy dźwiękowe.
Można to rozwiązanie porównać do projektora muzycznego, który ma formułę przetwarzania informacji analogiczną do współczesnych systemów muzycznych uruchamianych z wykorzystaniem komputera.
Grierson odkrył również, że jest to najstarszy znany system, który wytwarza dźwięk ze specjalnie zaprojektowanych fal złożonych a nie połączanych fal prostych. Ton w ten sposób jest regulowany przez system cyfrowy, co pozwala na jego modyfikację szybciej i dokładniej niż w przypadku rozwiązań analogowych.
Dla tych, którzy chcieli by zobaczyć działanie tej prekursorskiej maszyny elektronicznej, specjalnie wprowadzono aplikację na iPhony symulującej generowanie przez nią muzyki.
